รูปแบบการบริหารระบบนิเวศแห่งการเรียนรู้คุณธรรมแบบองค์รวมด้วยนวัตกรรม METTA-MIRACLE SPIRAL Model (MMS Model) สู่ค่านิยมนำทางชีวิตและปัญญาภายใน โรงเรียนวัดบวกครกเหนือ อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่

กชพร สีกาเรียน. (๒๐๒๔). รูปแบบการบริหารจัดการเรียนรู้ยุคใหม่ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ขอนแก่น. ปัญญา, ๓๑(๑), ๑-๑๒. กานต์ชนก ทองมา, & พิกุล ภูมิโคกรักษ์. (๒๐๒๔). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อลดอัตราการออกกลางคันของนักเรียน โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต ๒. วารสารพุทธศาสตร์ ศึกษา, ๑๕(๑), ๒๑๑-๒๒๕. กิตติศักดิ์ กาญจนครุฑ, สุขุม เฉลยทรัพย์, ศิโรจน์ ผลพันธิน, & สุภาภรณ์ ตั้งดำเนินสวัสดิ์. (๒๐๒๔). การพัฒนารูปแบบผู้บริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, ๑๐(๒), ๖๐-๖๘. จรุณี เก้าเอี้ยน. (๒๕๕๗). เทคนิคการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา: กลยุทธ์และแนวทางการปฏิบัติ สำหรับผู้บริหารมืออาชีพ (พิมพ์ครั้งที่ ๒). ชานเมืองการพิมพ์. จารุวรรณ ตาลสุกเรือง, ฉลองชาต รูประชีวิน, & สถิรพร เชาวน์ชัย. (๒๐๒๓). รูปแบบการบริหารตามศาสตร์ พระราชาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, ๑๑(๒), ๔๑๒-๔๒๖. ชนันพร วานิชสวัสดิ์, & สาลินี มีเจริญ. (๒๐๒๒). การศึกษาการบริหารและแนวทางการพัฒนาการบริหารความมีวินัยในตนเองของนักเรียน โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต ๑ กลุ่ม ๖. Journal of Roi Kaensarn Academi, ๗(๕), ๑๐๔-๑๑๘. ชนิชัย แก้วเรือน. (๒๕๕๘). การบูรณาการการครองใจคนตามแนวทางพระพุทธศาสนา (An Integration of winning People's Heart in Buddhism). พิฆเนศวร์สาร, ๑๑(๒), ๑๕๕-๑๖๘. ถิรพัฒน์ หล้าเตียง. (๒๐๒๔). ผู้บริหาร: บทบาทการบริหารสถานศึกษาบนฐานสมรรถนะในวิถีใหม่. วารสารการ บริหาร และความเป็นผู้นำทางการศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๑(๒), LEADRU๐๑๐๒e๐๔๙๒. ปภาณิน กินาวงศ์. (๒๐๒๔). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมทางการบริหารการศึกษาของสถานศึกษานำร่องพื้นที่นวัตกรรม การศึกษาระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต ๓. ปัญญา ปณิธาน, ๙(๑), ๘๕-๙๘. พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (๒๕๕๕). สติ ปัญญา วิมุตติ. ธรรมสภา. พิมพฤทธิ์ เที่ยงภักดิ์, จิรวัฒน์ กิติพิเชฐสรรค์, & วิจิตรา เจริญพงษ์. (๒๐๒๔). การพัฒนาทักษะการบริหารสถานศึกษาเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารในศตวรรษที่ ๒๑ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กาญจนบุรี เขต ๑. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (ส พบ ท.), ๖(๒), ๒๑๐-๒๒๖. ภาณุศักร หงษ์ทอง, สุวพร เซ็มเฮง, & พรชุลี ลังกา. (๒๐๑๙). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในกรุงเทพมหานครเพื่อพัฒนาความสามารถในการบริหารจัดการตนเอง (EXECUTIVE FUNCTION: EF) ของเด็กปฐมวัย. Journal of MCU Nakhondhat, ๖(๖), ๒๗๖๖-๒๗๘๖. มะลิวัลย์ โยธารักษ์, & อรุณเกียรติ จันทร์ส่งแสง. (๒๐๒๑). รูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาเพื่อการพัฒนา อย่างยั่งยืน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต ๓. วารสาร มจร อุบล ปริทรรศน์, ๖(๓), ๗๐๕-๗๑๘. โรงเรียนวัดบวกครกเหนือ. (๒๕๖๗). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๘. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต ๔. ________. (๒๕๖๘). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๙. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต ๔. วารี สรสัมฤทธิ์, & นันทิยา น้อยจันทร์. (๒๐๒๑). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้หลักการบริหารคุณภาพวงจร เดมมิ่ง (PDCA) ของครูในโรงเรียนกลุ่มศรีพุทธ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษา สมุทรปราการ เขต ๑. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา, ๑๒(๑), ๕๑-๖๐. วิจารณ์ พานิช. (๒๕๖๗ก). การเรียนรู้ ‘ขั้นสูง’ จากประสบการณ์ (ภาคทฤษฎี) (เล่มที่ ๑). สถาบันอาศรมศิลป์ มูลนิธิโรงเรียนรุ่งอรุณ และมูลนิธิสยามกัมมาจล. _________. (๒๕๖๗ข). ค่านิยมศึกษาสู่คุณค่านำทางชีวิต. กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) และมูลนิธิสยามกัมมาจล. วิชัย วงษ์ใหญ่, & มารุต พัฒผล. (๒๕๖๗). การโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์. วิโรจน์ สารรัตนะ. (๒๕๕๕). การบริหาร หลักการ ทฤษฎีและประเด็นทางการศึกษา. ทิพย์วิสุทธิ์. สมชาย เทพแสง, อัจฉริยา เทพแสง, & กันต์ฐมณี ญานฤโฆษ กิตติ กีรติ. (๒๐๒๔). ภาวะผู้นำแบบคล่องตัว (Agile Leadership): รูปแบบใหม่ของผู้นำในยุคดิจิทัล. วารสารสหวิทยาการวิจัยและนวัตกรรมการศึกษา, ๓(๑), ๕๑-๖๘. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (๒๕๖๐). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๐ – ๒๕๗๙. บริษัทพริกหวานกราฟฟิค จำกัด. สิริกร เหมทานนท์, บุญเลิศ วีรพรกานต์, & ปรีชา สามัคคี. (๒๐๒๔). แนวทางการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่. วารสารสังคมศาสตร์ ปัญญาพัฒน์, ๖(๒), ๕๙๑-๖๐๒. สุชาดา จิตกล้า, & ประกอบ ใจมั่น. (๒๐๒๔). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสมัยใหม่. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, ๓(๑), e๐๕๙๙. สุนทร โคตรบรรเทา. (๒๕๕๕). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. ปัญญาชน. อนุศร หงษ์ขุนทด. (๒๕๖๙). การบูรณาการองค์ความรู้และนวัตกรรมการนิเทศการศึกษา เพื่อการพัฒนาตนเอง และวิชาชีพตามเกณฑ์ ว๑๑/๒๕๖๔ (ด้านที่ ๓) สำหรับศึกษานิเทศก์. Digital Learning Classroom. อารยา ไทยประเสริฐ, & สมหวัง พันธะลี. (๒๐๒๔). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหาร สถานศึกษา สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษา จังหวัดร้อยเอ็ด. Journal of MCU Buddhist Review, ๘(๑). Atkins, P. W. B., & Parker, S. K. (๒๐๑๒). Understanding compassionate leadership: A study of leadership behaviors and their impact on employee engagement and organizational culture. Journal of Organizational Psychology, ๔๕(๓), ๔๒-๗๘. Bandura, A. (๑๙๗๗). Social learning theory. Prentice-Hall. Boyatzis, R. E. (๑๙๘๒). The competent manager: A model for effective performance. John Wiley & Sons. Boyatzis, R., & McKee, A. (๒๐๐๕). Resonant Leadership: Renewing Yourself and Connecting with Others Through Mindfulness, Hope, and Compassion. Harvard Business Review Press. Chusung, J., Methapatara, P., & Chianchana, C. (๒๐๒๓). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการโดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและวงจรบริหารงานคุณภาพในสถานศึกษาอาชีวศึกษา. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, ๑๗(๓), ๔๔-๕๙. Deming, W. E. (๑๙๘๖). Out of the Crisis. MIT Press. Goleman, D. (๑๙๙๕). Emotional Intelligence: Why It Matters More Than IQ. Bantam Books. Greenleaf, R. K. (๑๙๗๗). Servant Leadership: A Journey into the Nature of Legitimate Power and Greatness. Paulist Press. Herzberg, F. (๑๙๕๙). The Motivation to Work. John Wiley & Sons. Kohlberg, L. (๑๙๘๔). The psychology of moral development: The nature and validity of moral stages. Harper & Row. Maslow, A. H. (๑๙๔๓). A theory of human motivation. Psychological Review, ๕๐(๔), ๓๗๐-๓๙๖. OECD. (๒๐๐๕). The definition and selection of key competencies: Executive summary. Organisation for Economic Co-operation and Development. Phakkharawatoangkun, N. (๒๐๒๓). รูปแบบการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์เพื่อพัฒนาความสามารถการอ่านและการเขียนภาษาไทยด้วยวิธีเชิงระบบร่วมกับกระบวนคุณภาพ PDCA ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาโรงเรียน บ้านราหุล จังหวัดเพชรบูรณ์. RMUTP Research Journal Humanities and Social Sciences, ๘(๒), ๒๕-๔๓. Pimsri, P. (๒๐๒๒). รูปแบบการบริหารวิชาการแบบ RM Model ตามแนวคิดวงจรคุณภาพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาระดับสถานศึกษาโรงเรียนร่วมมิตรวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา หนองคาย เขต ๑. Interdisciplinary Academic and Research Journal, ๒(๕), ๒๒๓-๒๔๐. Singsathit, S., Thammasit, P., & Sichomphoo, C. (๒๐๒๔). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนที่เป็นกลุ่มเป้าหมายที่มีความต้องการจำเป็นในการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต ๒. Journal of Administration And Social Science Review, ๗(๔), ๗๕-๘๖. Skinner, B. F. (๑๙๕๓). Science and Human Behavior. Macmillan. Suksongkram, S. (๒๐๒๑). แนวคิดการบริหารแบบวงจรคุณภาพ (PDCA) กับการบริหารแบบพระพุทธศาสนา. Journal of Thammawat, ๒(๑), ๓๙-๔๙. Von Bertalanffy, L. (๑๙๖๘). General system theory: Foundations, development, applications. George Braziller. Wenderoth, M. P. (๒๐๑๔). Active learning increases student performance in science, engineering, and mathematics. Proceedings of the National Academy of Sciences, ๑๑๑(๒๓), ๘๔๑๐-๘๔๑๕.