4S-Green Soft Power Model
ข้อมูลพื้นฐานนวัตกรรม
สถานศึกษาและสังกัด
ผลการดำเนินงานย้อนหลัง
ด้านผลที่เกิดขึ้นต่อผู้เรียน: นักเรียนกลุ่มเป้าหมายมีพัฒนาการด้านสมรรถนะพลเมือสีเขียวแห่งอนาคตพบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านค่านิยมสีเขียว (Green Values) (x̄ = 4.89, S.D. = 0.58) รองลงมา คือ ด้านการปฏิบัติสีเขียว (Green Action) (x̄ = 4.84, S.D. = 0.61) ด้านทักษะสีเขียว (Green Skills) (x̄ = 4.78, S.D. = 0.67) และด้านความรู้สีเขียว (Green Knowledge) (x̄ = 4.73, S.D. = 0.70) ตามลำดับ ด้านผลผลิต ผลลัพธ์ และการยอมรับ: เกิดนวัตกรรมสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล Facebook Page “MT มหิงสาผู้พิทักษ์ธรรมชาติ” ซึ่งช่วยสร้างแรงบันดาลใจและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมรักษ์สิ่งแวดล้อมในชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม โดยภาพรวมคณะครู ผู้ปกครอง ปราชญ์ชาวบ้าน และภาคีเครือข่ายในพื้นที่ มีความพึงพอใจต่อผลการดำเนินงานของนวัตกรรมนี้อยู่ในระดับมากที่สุด อย่างมีประสิทธิภาพ
7.1 ประชากร / กลุ่มตัวอย่าง / กลุ่มผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ประชากร : นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ (ม.1–ม.6) โรงเรียนแม่แตง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2568 กลุ่มตัวอย่าง : นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5ที่สนใจและสมาชิกชุมนุมมหิ
1 ปีการศึกษา
บรรณานุกรม กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2565). แนวทางการจัดการศึกษาสิ่งแวดล้อมสำหรับสถานศึกษา. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กระทรวงศึกษาธิการ. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่. (2565). รายงานประจำปีสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). จิตวิทยาการศึกษา. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ. พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์. สุมาลี ชัยเจริญ. (2551). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการ ทฤษฎี สู่การปฏิบัติ. สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. กัลยา วานิชย์บัญชา. (2563). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อพัฒนาจิตสำนึกด้านสิ่งแวดล้อมของนักเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 45–60. นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล. (2562). การพัฒนาสมรรถนะพลเมืองด้านสิ่งแวดล้อมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. ผลการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ที่มีต่อทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 15(2), 78–95. พูนสุข อุดม. (2564). การพัฒนาทักษะชีวิตของผู้เรียนด้วยกระบวนการเรียนรู้เชิงรุกในบริบทสิ่งแวดล้อม. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 8(1), 112–129. วันเพ็ญ อุดมรัตน์. (2562). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาสมรรถนะทางวิทยาศาสตร์. วารสารการศึกษาวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี, 47(3), 202–218.
ไฟล์และเอกสารแนบ
รูปแบบการเขียนอ้างอิงนวัตกรรมนี้
นางพิมม์ปภัส พูนพงศ์ภาสิน. (2569). 4S-Green Soft Power Model. ระบบคลัง/ฐานนวัตกรรมทางการศึกษา สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่. https://cmipeo-innovation.com/detail.php?id=50
แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับผลงานนี้
เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่จะสามารถแสดงความคิดเห็นได้
กรุณาสมัครสมาชิกหรือเข้าสู่ระบบเพื่อป้อนความเห็นและรับความเคลื่อนไหว